Charles Dickens - Opowieści wigilijne. Świerszcz za kominem

Mniej znane z opowieści wigilijnych Dickensa potwierdzają kunszt pisarza w tworzeniu wzruszających i wciąż aktualnych moralnych przypowieści

Będąc autorem między innymi pięciu powieści ("Klub Pickwicka", "Oliver Twist", "Nicolas Nickleby", "Magazyn osobliwości" i "Barnaba Rudge"), z których już pierwsza zapewniła mu wielką popularność, Charles Dickens w 1843 roku napisał "Kolędę prozą". Opublikowana w grudniu tego roku, dała początek serii pięciu utworów, rok po roku (z wyjątkiem 1847) ukazujących się przed świętami Bożego Narodzenia, a w 1852 roku zebranych w tomie "Christmas Books"

"Kolęda prozą", czyli bożonarodzeniowa opowieść o duchach oraz "Nawiedzony", czyli pakt z duchem ukazały się w pierwszej edycji "Opowieści wigilijnych", w nowej edycji pora na trzy pozostałe.

W "Sygnaturkach" Tobby Veck, ubogi goniec dający sobie wmówić przez jegomościów bardziej od niego szacownych, że ludzie biedni są nie tylko ubodzy, ale i źli do szpiku kości, zasypia w noc wigilijną. We śnie duchy większych i mniejszych dzwonów kościelnych pokazują mu warianty przyszłości, w której on już nie żyje, a osoby mu najbliższe wystawione są na upadek materialny i moralny.

W "Świerszczu w kominie" tytułowy owad jest kolejną w opowiadaniach Dickensa magiczną siłą, która dobrodusznemu pocztmistrzowi Johnowi Perrybingle'owi ukazuje, jak z gruntu niesprawiedliwe i niegodziwe jest, gdy pozwala się, by jeden fakt, wsparty złośliwą interpretacją, przyćmił mnogie akty miłości i przywiązania.

W "Życiowej batalii" z namaszczeniem powtarzane filozoficzne credo doktora Jeddlera zostaje poddane próbie serca. "Nasz żywot jest jedynie krotochwilą i żaden jego moment nie zasługuje na poważne traktowanie" - powtarzał od lat swoim córkom doktor. Kiedy staje się świadkiem ciągnącego się przez lata samopoświęcenia jednej z nich dla szczęścia innych osób, będzie musiał przewartościować swoje podejście do życia.