Henryk Sienkiewicz - Orso. Nowele amerykańskie

Oglądając filmy Quentina Tarantino ("Django"), braci Joela i Ethana Coenów ("Prawdziwe męstwo") czy Alejandro Gonzaleza Iñárritu ("Zjawa") można zauważyć brak w nich jasnego, by nie powiedzieć jaskrawego podziału na dobro i zło, tak charakterystycznego dla klasycznych westernów, w których królował John Wayne. Dzisiejszym filmom z tego gatunku bliżej do "antywesternów" Sama Peckinpaha i spaghetti westernów Sergio Leone, w których "źli i brzydcy" bez wyjątku są łotrami walczącymi bez pardonu o złoto i dolary.
Pustynie i bezdroża Teksasu czy Nowego Meksyku okazały się niezwykle celną metaforą współczesnego kryzysu – zarówno ekonomicznego, jak i tak zwanych wartości. Mit dzielnych i prawych zdobywców Dzikiego Zachodu został odarty w tych filmach ze swego romantyzmu i ewangelicznego podtekstu. Można odnieść wrażenie, że ich twórcy musieli wzorować się na autorach, którzy podróżując po amerykańskim pograniczu na przełomie XIX i XX stulecia, nie dali się uwieść propagandzie o krzewieniu tam postępu i cywilizacji.
Do nich należał nasz przyszły noblista i twórca nieśmiertelnej Trylogii – Henryk Sienkiewicz przemierzający Amerykę w latach 1876–1878. Pochodząc z narodu bez państwa, z miejsca i bezbłędnie obnażył politykę Białego Domu wobec rdzennych mieszkańców Ameryki – Indian i nazwał ją po imieniu: eksterminacja. Jednocześnie jego opis Dzikiego Zachodu, w który niejednokrotnie wplata los żyjących tam Polaków nadal można określić jednym słowem: arcydzieło.
Niniejsza edycja "Nowel amerykańskich" wzbogacona została o komiks Tomasza Bohajedyna "Łowcy" inspirowany spaghetti westernami Sergio Leone i Sergio Cobrucciego.