W zagubionych wśród nadbiebrzańskich bagien Waniuszkach modlitwą i ziołami leczy stara Oleszczukowa. Kiedy niespodziewanie umiera, wieś oczekuje od jej wnuczki Oleny, że będzie kontynuowała rodzinną tradycję. Olena rezygnuje z marzeń o studiach medycznych i zostaje wioskową szeptuchą. Życie w Waniuszkach wciąż jeszcze opiera się na niewzruszonym fundamencie zasad, tradycji i Słowa Bożego. Wszystko ma tam swój ład, ludzie czynią to, co do nich należy, każdy wie, gdzie jest jego miejsce. Jednak nawet i do Waniuszek nieuchronnie nadciąga nowe. Legenda o tajemniczym pustelniku, który na uroczysku Łojmy zbierał popsute lalki i przybijał je do drzew, sprowadza do Waniuszek znanego filmowca z Warszawy, Alka Litwina. Olena pomaga mu odnaleźć ślady zagadkowego samotnika, uważanego przez okoliczną ludność za świętego. Choć szeptucha i reżyser żyją w dwóch zupełnie odmiennych światach, wspólne poszukiwania zbliżają ich do siebie. Olena znajduje w Alku przyjaciela i powiernika, z którym może się podzielić sekretami swojej sztuki lekarskiej i najskrytszymi myślami. Po raz pierwszy w życiu nie czuje się samotna...
Komentarze
~Arturion
2014-04-15 12:45
Bardzo ciepła książka choć scen drapieżnych też jest trochę. Pokazuje nadbiebrzańską wieś współczesną i nasze o niej wyobraźenia (trochę w krzywym zwierciadle). Kilka razy przywołuje lokalne realia (nagroda Kazaneckiego, Słobodzianek, Tomaszuk, "Konopielka"). Przecztać warto - choć trochę za szybko się kończy... ;-)
Kiedy premiera książki Iwona Menzel - Szeptucha? Kiedy wychodzi Iwona Menzel - Szeptucha? Data wydania książki zaplanowana została na 16.04.2014.
Zobacz też:||
Ostatnio oglądane
§
UWAGA: Zgodnie z dyrektywą Unii Europejskiej informujemy, że serwis ten wykorzystuje pliki Cookie. Aby dowiedzieć się więcej o celu ich wykorzystania i zmianie ustawień Cookie w przeglądarce kliknij tutaj.
Bardzo ciepła książka choć scen drapieżnych też jest trochę. Pokazuje nadbiebrzańską wieś współczesną i nasze o niej wyobraźenia (trochę w krzywym zwierciadle). Kilka razy przywołuje lokalne realia (nagroda Kazaneckiego, Słobodzianek, Tomaszuk, "Konopielka"). Przecztać warto - choć trochę za szybko się kończy... ;-)