Na płycie "If music…" usłyszymy Jakuba Józefa Orlińskiego wykonującego 17 pieśni i arii trzech kompozytorów epoki baroku: Purcella, Haendla i Fuxa. Co może być zaskoczeniem, towarzyszy mu nie zespół instrumentów dawnych, lecz pianista – jego wieloletni współpracownik Michał Biel.„Na tym albumie połączyliśmy arie i pieśni, które nas inspirują i do nas przemawiają” – mówi Jakub Józef Orliński. „Uwielbiam myśleć o albumach jak o stronach z mojego pamiętnika. Są one świadectwem tego, w jakim miejscu jako artysta aktualnie się znajduję”. Michał Biel, który wykorzystuje pełnię możliwości fortepianu Steinwaya, otwarcie przyznaje: „If music… nie jest odpowiedzią na pytanie, jak wykonywać te arcydzieła z historyczną autentycznością”. Postrzega on każdą arię lub pieśń jako „starannie przemyślaną transkrypcję, która ujawnia urok utworu wykraczający poza samą instrumentację”.Tytuł albumu pochodzi z zmysłowej pieśni Purcella z tekstem inspirowanym Szekspirem – If music be the food of love. Jak wyjaśnia Orliński: „Każdy utwór, który wykonujemy na płycie, podsuwa inną odpowiedź na to puste miejsce w tytule”. W przypadku Cold Song (What Power Art Thou?) z opery Król Artur Purcella, Biel uderza w przejmujące, perkusyjne akordy. „Tutaj słuchacz powinien poczuć szok, zamrożenie” – mówi pianista. „Choć moim celem nie jest 'modernizowanie' czy romantyzowanie muzyki na tym albumie, lecz realizacja jej na współczesnym fortepianie przy jednoczesnym zachowaniu wierności jej harmoniom i duchowi”.Wśród arii Haendla znajdują się Where’er you walk z opery Semele (pierwotnie przeznaczona na tenor), dostojne Ombra mai fu z opery Kserkses oraz pełne żalu Voi che udite z Agrypiny, które Orliński nagrał wcześniej z zespołem Il Pomo d’Oro pod batutą Maxima Emelyanycheva. Album zamyka niezwykle lubiana transkrypcja utworu Bacha na fortepian solo, dokonana 100 lat temu przez brytyjską pianistkę Myrę Hess: Jesu, Joy of Man's Desiring. Jej niesłabnąca popularność dowodzi potencjału, jaki drzemie w fortepianie w kontekście muzyki epoki baroku.
