Krzysztof Hermanowicz - I nie mów, że to nieprawda

Książka ta została napisana w trosce o przyszłość naszego narodu w tych niepewnych czasach, abyśmy poprzez nasze myśli i działania, szli przez życie w pokoju i harmonii.
Witaj, królu – rzekł wstrząśnięty sługa młody –Muszę szybko wyruszyć za Eufratu wody.Użycz mi, panie, najlepszego z twoich koni,Do Teheranu podążyć mi trzeba w pogoni.
Cóż się stało, mój wierny przyjacielu?Że twe serce w trwogach jest tak wielu?W pałacowych ogrodach Śmierć spotkałem,Groziła mi, więc do Iranu uciec jej chciałem.
Weź zatem wierzchowca, ja udam się do ogrodu,Zapytam Śmierć, dla jakiego przyszła powodu?Sługa bez zwłoki, galopem ruszył przed siebie,Po chwili tuman kurzu znikł za nim na niebie.
Dlaczego, o Pani, grozisz wiernemu słudze memu?Wyjaśnij powody swojej wizyty w ogrodowym cieniu.Czcigodny królu, słudze twojemu wcale nie groziłam,Zdziwienie jego pobytem w Damaszku tylko wyraziłam.
Zatem nie gniewaj się, królu, tylko posłuchaj,Byłam ogromnie zaskoczona widząc go tutaj.Wszak od Najwyższego Pana dostałam zadanie,By wieczorem spotkać twego sługę w Teheranie.
Utwór "Przeznaczenie" pochodzi z niniejszego tomiku