Wybór utworów niniejszego wydawnictwa jest czysto subiektywny i ma na celu ukazanie różnych etapów twórczości Henryka Wieniawskiego, który mimo wszystko wyczuwał również ducha epoki jako kompozytor. Od młodzieńczego Allegro de Sonate, napisanego wraz z bratem Józefem i dedykowanego Stanisławowi Moniuszce, po późną Fantaisie Orientale i Gigue, dostrzec można długą drogę pokonywaną przez stylistyczne meandry. (...)
"Wieniawski inspirował współczesnych, fascynuje również obecnie. Jego twórczość jest wciąż najwyższym probierzem umiejętności skrzypcowych. W miarę rozwoju techniki, akcesoriów i pedagogiki dzieła tego twórcy stają się przystępne dla coraz szerszego i młodszego grona adeptów wiolinistyki. Warto wciąż na nowo uzmysławiać sobie warunki, w jakich funkcjonował skrzypek wirtuoz w wieku XIX i jak niepowtarzalne zjawisko stanowić musiał. Artysta grający na strunach jelitowych, przebywający w permanentnej podróży, stykający się z najważniejszymi postaciami ówczesnej Europy, wielbiony przez jednych, przez innych nienawidzony. Z jednej strony musiał konkurować niekiedy z brzuchomówcami i komediantami, imprezami o przyziemnej randze, a z drugiej stykał się z Ferencem Lisztem, Charles’em de Bériotem, Richardem Wagnerem, Karolem Lipińskim czy Stanisławem Moniuszką. Ojciec dużej rodziny, człowiek ulegający namiętnościom i pokusom, cierpiący na reumatyzm jeszcze przed czterdziestym rokiem życia. Geniusz, wirtuoz, natchnienie."
Mikołaj Zgółka
Program:
Henryk Wieniawski (1835–1880)
[1] Obertas. Mazurka, op. 19 no. 1 2'13
Henryk Wieniawski, Józef Wieniawski (1837–1912)
[2] Allegro de Sonate (Presto), op. 2 7'28
Henryk Wieniawski
[3] Kuiawiak. 2de Mazurka 3'22
[4] Fantaisie Orientale, op. 24 (œuvre posth.) 4'03
[5] Souvenir de Posen. Mazurka – Caractéristique, op. 3 3'52
[6] Légende, op. 17 6'30
[7] Gigue, op. 23 3'10
[8] Fantaisie brillante sur des motifs de l‘opéra “Faust” de Gounod, op. 20
18'23
Czas całkowity: 49'03
