Robert Foryś - Bóg, honor, trucizna

Dziś premiera tej ciekawej powieści i szczerze chciałabym polecić ją każdemu, nie tylko pasjonatom historii, ale także tym, którzy lubią odrobinę sensacji i nagłych zwrotów akcji. Jest to pozycja obowiązkowa dla chcących poznać historię od zupełnie nowej strony. Robert Foryś wydobywa na światło dzienne powszechną rozpustę tamtego okresu – niewierność żon, łamanie celibatu przez kler, dążenie do władzy wszelkimi środkami, intrygi, morderstwa, oszustwa. Akcja rozpoczyna się w 1671 roku. Sytuacja w Rzeczypospolitej nie jest sprzyjająca – toczą się walki z Kozakami i Turkami, rośnie niezadowolenie szlachty, która nadużywa liberum veto, a na tronie Rzeczypospolitej zasiada Michał Korybut Wiśniowiecki, co nie jest na rękę ani cesarzowi Francji, ani Marysieńce Sobieskiej. W tej powieści znajdziemy wszystko – niezłą dawkę sensacji i dobrą lekcję historii (choć trzeba podkreślić, ze postaci historyczne przeplatają się tu z fikcyjnymi). Robert Foryś, ma niebanalny talent do ożywiania postaci. Nie są to nieruchome spiżowe posagi, lecz prawdziwi bohaterowie z krwi i kości, przede wszystkim zaś – silne zdecydowane kobiety. Ich żądza władzy, determinacja, podstępność i nieustępliwość powodują, że „gra o tron” Rzeczypospolitej to zacięta i dynamiczna walka. W tym świecie nie ma przypadku, wszystko to dobrze zaplanowana gra, w której to mężczyźni są pionkami, a kobiety – strategami. Role wcale się nie odwróciły. Foryś ukazuje, że już od wieków kobiety z gracją owijają mężów, synów, ojców i kochanków wokół swoich drobnych paluszków. Posługują się przy tym wrodzonym kobiecym wdziękiem i pięknem swego ciała, które stanowi pierwszorzędną walutę do każdej awykonalnej transakcji. Wszystko to Robert Foryś serwuje nam bez zbędnego patosu i stylizacji jęzkowej. Za to uderza jego bezpośredniość, prostota, konkretność. Jego styl cechuje brak skłonności do długich spowalniających akcję opisów. Gra toczy się nieprzerwanie i dynamicznie, przez co książkę czyta się jednym tchem. Warto sięgnąć po tę książkę!